Gezwicht voor de DISCO

Toen het discotijdperk in het tweede gedeelte van de zeventiger jaren een commerciële piek bereikte, kwam er bij serieuze muzikanten en – liefhebbers de klad in. Zij keerden zich massaal tegen de hype. Maar daar dacht de muzikant van het opportunistische soort anders over: ‘If you can’t beat ‘em, join them!’ 

Open in Spotify


1. Miss You van The Rolling Stones
In 1978 brachten de Stones hun beste LP in jaren uit: Some Girls. Het album opent met dit masterpiece. Een funky 4/4 maat en een fijne pompende bas, als dat geen disco is!

2. Body Language van Queen
In de heetste fase van de geschiedenis van de band verscheen het lauw ontvangen Hot Space (1982). Geen rock meer, maar een mix van dance en pop. Dit tot ergernis van vele fans én eigenlijk ook van bandleden Bryan May en Roger Taylor. Bassist John Deacon hield zijn mond, blij als hij was dat zijn baspartij eindelijk eens op de voorgrond kwam. Nota bene: de eerste videoclip die MTV ooit in de ban deed.

3. You Should Be Dancing van The Bee Gees
The Bee Gees maakten tot medio zeventiger jaren gezapige popliedjes. Tot die avond van die awardshow, waar ze zich tijdens een bezoek aan het toilet hardop afvroegen wie toch die gasten waren die er met alle prijzen vandoor gingen. ‘Oh, dat zijn wij, leuk jullie te ontmoeten’, klonk het eensgezind uit de kelen van Nile Rodgers en Bernard Edwards.

4. Disco Really Made It van Gruppo Sportivo
In 1979 werd disco zo dominant dat er in Amerika een gigantische tegenbeweging tot stand kwam die culmineerde in een heuse Disco Demolition Night in een volgepakt honkbalstadion. Daarmee vergeleken was het aandeel van Nederland in de vorm van een discosong met anti-discoteksten een muggenprikje. Ironisch genoeg de meest succesvolle single van de Haagse band.

5. Dancin’ Fool van Frank Zappa
En natuurlijk liet de altijd scherpe Zappa zich deze tijd niet onbetuigd. Ook hij liet weinig spanen heel van de in zijn ogen oppervlakkige discomuziek. Al is het zelfkritische (‘the beat goes on and I’m so wrong’) Dancin’ Fool vele malen minder vinnig dan zijn eerdere Disco Boy.

6. I Was Made For Lovin’ You van Kiss
In de biografie van KISS is te lezen dat dit nummer een bewuste poging van zanger Paul Stanley was om aan te tonen hoe makkelijk het is een discohit te schrijven en op te nemen. Right.

7. Do Ya Think I’m Sexy van Rod Stewart
Rod Stewart bekeek Saturday Night Fever, bedacht dat zijn rockcarrière in gevaar kwam en zag als enige uitweg de disco te parodiëren. Uiteraard op straffe van een oorwassing van de (rock)pers.

8. Take Me Home van Cher
Cherilyn Sarkisian LaPiere waaide met alle hippe winden mee, dus in 1979 ook met deze. Van het gelijknamige album dat uitkwam op het in die tijd zeer succesvolle Casablanca-label.

9. Heart Of Glass van Blondie
En ook Blondie – dat eind jaren zeventig in de voorhoede van New York ’s groeiende new wave-scene opereerde – kreeg ervan langs. Collega-muzikanten, actief rebellerend tegen de mainstream muziek, zagen Debby Harry’s band als ‘paria’s’. En Blondie transformeerde ondertussen van cult-act naar wereld-act.

10. Fame van David Bowie
In Amerika Bowie’s grootste hit tot dan toe: nummer 1 in de Billboard Top 100. Disco of toch meer funk? Het enige nummer dat Bowie over disco schreef, klonk trouwens jazzier dan ooit.

11. The Magnificent Seven van The Clash
Welke punkband maakte de eerste witte rapplaat ooit? The Clash! Geïnspireerd op de old-school rap uit New York en gecombineerd met het vernuftige disco basloopje een maakten ze in 1981 een aanzienlijke muzikale gijp.

12. I Wanna Funk With You Tonight van Giorgio Moroder
Voordat Georgio – echte naam Hansjörg –  de Koning van de Disco werd, was hij geen prins, welnee: hij maakte schlagers. Dat dit oeuvre onderbelicht was én bleef is begrijpelijk.